يا اينكه زن گويد : « أنكحت نفسي من نفسك على المهر المعلوم » ، پس مرد گويد : « قبلت لنفسى هكذا » . يا اينكه زن گويد : « زوّجتك نفسي على المهر المعلوم » پس مرد گويد : « قبلت التزويج لنفسي هكذا » . و اگر پدر صيغه را با ناكح جارى نمايد از جانب دختر بايد وكيل شود ، پس مىگويد به ناكح : « زوّجتك بنتي على المهر المعلوم » ، يا مىگويد : « زوّجتك بنتي زينب وكالة عنها على المهر المعلوم » پس ناكح گويد : « قبلت لنفسي هكذا » . يا اينكه پدر بگويد : « زوّجت بنتي زينب منك وكالة عنها و ولاية عليها على المهر المعلوم » ، پس ناكح گويد : « قبلت لنفسى هكذا » يا اينكه پدر گويد : « زوّجتك بنتي زينب على المهر المعلوم » ، پس ناكح گويد : « قبلت لنفسي هكذا » . صورت سوّم : آنكه وكيل مرد با وكيل زن صيغه جارى نمايند ، و زن باكره نباشد يا وليّ نداشته باشد ، به نحوى كه در صورت اول گفتيم صيغه‌ها را بايد خواند ، و وكالت پدر را از لفظ بايد انداخت ، و اگر وكيل زن بگويد به وكيل مرد : « أنكحت و زوّجت نفس موكّلتى زينب من موكّلك محمّد على المهر المعلوم » ، پس وكيل مرد گويد : « قبلت النكاح و التزويج لموكّلي محمّد على المهر المعلوم » كفايت مىكند . صورت چهارم : آنكه مرد با زن صيغه جارى نمايند و زن باكره نباشد يا وليّ نداشته باشد ، در اين صورت صيغه‌ها به نحوى است كه در قسم دوم مذكور شد إلّا صيغهء سوّم كه تلفظ به آن نبايد كرد . و اما صورت پنجم و ششم و هفتم و هشتم كه مركب است از اقسام مذكوره ، پس ايجاب را از قسمى بايد برداشت و قبول را از قسمى ، ديگر